การนับแต้มฟังดูแปลกจนกระทั่งไม่แปลกอีกต่อไป ศูนย์เรียกว่า เลิฟ (love) และแต้มภายในหนึ่งเกมเรียกว่า สิบห้า สามสิบ สี่สิบ แล้วจึงได้เกม ไม่มีใครที่คลับบอกได้ว่าทำไมต้องเป็นตัวเลขเหล่านี้ พูดไปสักสัปดาห์แล้วมันจะเลิกแปลกไปเอง
เมื่อสี่สิบเท่ากัน เกมยังไม่จบในแต้มถัดไป นั่นคือดิวซ์ และจากตรงนั้นต้องชนะสองแต้มติดกัน แต้มแรกคือแอดวานเทจ แต้มที่สองคือได้เกม และถ้าเสียแต้มหลังได้แอดวานเทจก็กลับมาที่ดิวซ์ เกมที่สูสีอาจพลิกไปมาได้หลายรอบ ซึ่งเป็นที่มาของความตึงเครียดส่วนใหญ่ในกีฬานี้
เกมรวมกันเป็นเซต ชนะหกเกมก่อน แต่ต้องห่างสองเกม ดังนั้นเจ็ดต่อห้าคือชนะเซต ส่วนหกต่อห้ายังไม่ใช่ เมื่อเสมอกันหกเกมจะตัดสินด้วยไทเบรก ซึ่งนับแยกไปถึงเจ็ดแต้มและต้องห่างสองแต้มเช่นกัน แมตช์ส่วนใหญ่ตัดสินสองในสามเซต นอกเหนือจากนี้รูปแบบต่างกันจริง ๆ วิธีตัดสินเซตสุดท้ายแตกต่างกันไปตามรายการและถูกเปลี่ยนมาแล้วหลายครั้ง บางรายการใช้การนับแบบสั้นลงหรือไม่มีแอดวานเทจ และประเภทคู่มักเล่นแมตช์ไทเบรกที่ยาวกว่าแทนเซตที่สาม ถ้ารูปแบบสำคัญ ให้ถามก่อนลงแข่ง ไม่ใช่ระหว่างแข่ง
การเสิร์ฟมีกติกาเล็ก ๆ ของตัวเอง คุณมีสองครั้ง พลาดทั้งสองครั้งคือดับเบิลฟอลต์และเสียแต้ม ลูกเสิร์ฟที่แตะตาข่ายแล้วยังลงถูกช่องคือเลต ให้เสิร์ฟใหม่โดยไม่เสียอะไร การเหยียบเส้นหรือล้ำเส้นขณะเสิร์ฟคือฟุตฟอลต์ คุณเสิร์ฟสลับฝั่งไปตลอดเกม และสิทธิ์เสิร์ฟจะเปลี่ยนไปอีกฝ่ายเมื่อจบเกม
เป็นคำแนะนำทั่วไป ไม่ใช่ผลงานวิจัย